Τις νιωθω τις λεξεις στο στηθος μου...γρονθοκοπιουνται, θελουν να βγουν, με πονανε!! Δεν εχουν σειρα οι λεξεις, δεν εχουν ουσια...πια!! Ενας κρυφος πυρετος καιει τα δακρυα και αυτα μαζι τις σκεψεις μου...σταχτες σκορπιζονται πανω στα μαλλια μου, και τα ονειρα σκεπαζονται μ'ενα ασπρο-γκρι πεπλο.. το χρωμα της μοναξιας μου...
Καλη αναρρωση, καρδια μου... πρωτα απο τη θλιψη σου και μετα απο την εποχη σου...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου