Πόνος, Μοναξιά και Χρόνος...

ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ...

Βασισμένη χρόνια σε γράμματα και σε ψεύτικες παρουσίες. Καμμένα πρόσωπα και βλέμματα θαμμένα. Στροφή στην άπεραντη μοναξιά και στ' ανυπόμονα φιλιά! Λερωμένα σεντόνια από μείξεις αρωμάτων. Αρώματα που ποτίζουν το μυαλό, που λερώνουν τις σκέψεις και μια σκιά ψυχής. Περιμένει μια λύτρωση. Λυτρώνουν τα φιλιά, τα πόδια τ' ανοιχτά... και δυο βαμμένα μάτια... δυο χείλη κόκκινα παντοτινά αι μια ζωή μαύρη για πάντα... για πάντα όταν η θέληση πνίγεται μαζί με την αντίσταση στο ποτό και στο τσιγάρο. Καίγονται τα στρώματα με την καρδιά. Παίρνουν φωτιά τα σώματα και το μυαλό έρμαιο σε ποτάμι βαθύ από ξεχασμένα δάκρυα. Χρόνια βαμμένα κόκκινα. Ζωή παθιασμένη, βουτηγμένη στη συνήθεια και στα εύκολα λεφτά... σκ'ορπια κι αυτά πάνω σε σεντόνια μαζί με την αξιοπρέπεια και την αντοχή. Ποιος φόβος είναι ικανός για την επιστροφή; Ποιά αγκαλιά για λύτρωση πραγματική; Λύτρωση για μια ψυχή ανήμπορη να αντιδράσει... κι ένας θάνατος λευκός... τόσο λευκός όσο το βρέφος που γεννήθηκε από τον ψεύτικο έρωτα της ηδονής. Ένα βρέφος που σκότωσε τη μάνα του στο όνομα της ντροπής.