Βρηκα τον δρομο μου, το δικο μου μονοπατι, που δεν εφτασε ποτε κανεις... βαδιζω στα γνωστα βηματα και νιωθω την αναγκη να με κυκλωνει... νιωθω παλι το ιδιο συναισθημα, την ιδια απαλη ζεστασια, και οταν κρυωνω, απλα φερνω τη θυμηση της... ειμαι εδω, ζωντανη μπροστα της, ειμαι εγω... χρονια και στιγμες που ηθελαν αλλοι να ξεχασω, να αλλαξω... κι ομως, ακομα και τωρα, ειμαι εγω... ειμαι και παλι μπροστα της, να με κραταει απο το χερι και με τραβαει κοντα της...κι εγω της παραδινομαι αμεσως, γιατι παλι ειμαι εγω... γιατι δεν αφηνω τις στιγμες να με ζυγιαζουν, να με εκτιμανε, να με πουλανε... εγω πουλαω, γιατι τωρα ειμαι εγω... και δεν αφηνομαι, δε θα αφεθω ποτε ξανα, θα ειμαι εγω, μπροστα της, διπλα της, μεσα της... δε θα πεταω τα δακρυα μου, δε θα τα στεγνωνω, βγηκαν απο μεσα μου κι ειναι δικα μου... γιατι μονο αυτη μπορει να με ξεχναει, μονο σ'αυτην επιτρεπω να με προδιδει, μονο αυτη με ξερει για να με αφησει... ειμαι εγω... για μια στιγμη της δικιας μου αιωνιοτητας, ειμαι εγω... εγω γραφω, εγω μιλαω, εγω νιωθω... και μονο εγω ξερω να νιωθω, ειμαι εγω... και γι'αυτην την στιγμη αφηνω την οποια μορφη εγωισμου να με λυτρωσει, να με παγιδεψει, να την ξεχασω και να την προδωσω, να με ερωτευτει, να με αγαπησει... να της λεω με ειρωνεια, πως ειμαι εγω... και να το εννοω... αλλα παντα μαζι, παντα στο ιδιο δικο μας μονοπατι...στον δικο μας κοσμο... γιναμε εμεις!!!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου