...Δεν υπαρχει τιποτα που να μας παει παλι πισω, δε βλεπω τιποτα μπροστα μας... εκεινο το τρενο που πηγαμε μαζι Αθηνα, εχει μεινει εκει... εγκλωβισμενο, χωρις φωτα, χωρις επιβατες, εμας περιμενε τοσα χρονια... τωρα δεν υπαρχει λογος να βαλει μπρος τη μηχανη, ετσι δεν ειναι; Ας το αφησουμε λοιπον να παρει αλλους επιβατες, αλλους προορισμους... κι ισως, που ξερεις, να βρεθει ο ενας απ' τους δυο παλι μεσα... ευχησου μοναχα να ειναι ο προορισμος αληθινος... ευχησου μοναχα να ειναι δικος του...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου